Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

29 Δεκεμβρίου: 74 χρόνια από την απώλεια του υποβρυχίου "Πρωτεύς" (Υ-3)





Λαμπρές σελίδες δόξας τιμούν το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από την πρώτη ημέρα που δημιουργήθηκε και οργανώθηκε στα βάθη της ιστορίας της Ελλάδος. Σε αυτήν τη σελίδα, οι απόγονοι του ηρωικού πλωτάρχη Θεοδωράκη Κονίδη, αξιωματικού του υποβρυχίου "Πρωτεύς" (Υ-3), προσπάθησαν να συγκεντρώσουν τα λίγα στοιχεία που υπάρχουν για την ιστορία του υποβρυχίου κατά την περίοδο απώλειας του το έτος 1940. Θελήσαμε να δημιουργήσουμε τη σελίδα αυτή για να μείνουν στην ιστορία οι ήρωες αξιωματικοί και ναύτες του υποβρυχίου "Πρωτεύς", που βυθίστηκε αύτανδρο την 29η Δεκεμβρίου 1940 κατά τη διάρκεια πολεμικής επιχείρησης.

Οι εν ζωή απευθείας απόγονοι: Δρ Αλέξιος Ι. Κονίδης,
Οικογένεια Νικόλαου Ι. Κονίδη,
Ευγενία Α. Κονίδη, Οικογένεια Αριστείδη Γ. Κονίδη

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΙΚΑ ΠΕΣΟΝΤΕΣ


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Η γέννηση του εξανθρωπήσαντα Θεανθρώπου


“Θεοποιήσαμε το χρήμα, θεοποιήσαμε το σεξ, θεοποιήσαμε το λάιφ στάιλ, θεοποιήσαμε τους σκύλους, θεοποιήσαμε τους τραγουδιστές, θεοποιήσαμε τα κόμματα, θεοποιήσαμε την μπάλα, θεοποιήσαμε τα ζώδια, θεοποιήσαμε τους γκουρού, θεοποιήσαμε τον εγωισμό μας, θεοποιήσαμε το ίντερνετ, θεοποιήσαμε το οτιδήποτε αλλά έρχεται, αυτές τις ημέρες η γέννηση του εξανθρωπήσαντα Θεανθρώπου για να μας θυμίσει το πόσο μικροί είμαστε με τις «θεοποιήσεις» μας. Πόσο μικροί και ανήμποροι είμαστε απέναντι στις εφήμερες παγίδες που μας στήνουν και που στην ουσία καταστρέφουν τα πάντα στο διάβα τους. Μας καταστρέφουν ως έθνη, ως κοινωνίες, ως οντότητες, ως συλλογικότητες, ως ψυχές. Μόνη μας παρηγοριά είναι Αυτός που μας περιμένει καρτερικά όποτε και άμα θελήσουμε να Τον ψάξουμε. Κλείστε τα μάτια και αναλογιστείτε τί σας έρχεται αυτόματα στον νου με το που ακούτε Χριστούγεννα. Χριστουγεννιάτικο δέντρο, λαμπάκια, Αϊ Βασίλης-Σάντα Κλάους, έλκηθρα, χιόνια, ψώνια, τραπέζια με κρέατα, μπουζούκια, διασκέδαση, εκδρομές, δώρα, Ρούντολφ το ελαφάκι και λοιπά «ψυχωφελή». Κι όμως η συντριπτική πλειοψηφία αυτό σκέφτεται. Οποία παρακμή! Χριστούγεννα, όπως καταμαρτυρά και η λέξη, είναι η γέννηση του Χριστού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τελεία και παύλα.”


Κώστας Καρδαράς - Αντιφωνητής

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Συνθήκες σήψης και παρακμής



Τις τελευταίες εβδομάδες ζούμε την κορύφωση του μεταπολιτευτικού δράματος. Εξαγορές, χρηματισμοί, επεμβάσεις τραπεζιτών, επεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας στην δικαστική, βουλευτές που διαπραγματεύονται την συνέχιση της πολιτικής τους σταδιοδρομίας με ανταλάγματα. Αυτό που αναμφίβολα μπορεί να συμπεράνει κανείς είναι ότι τοτέλος αυτού του πολιτικού κόσμου έχει φτάσει. Το γεγονός όμως ότι διατηρείται το σύστημα εξουσίας που σε μεγάλο βαθμό ελέγχει τις εξελίξεις, ακόμα περιορίζει την δυνατότητα να υπάρξει ανώδυνα η όποια διαδοχή.

Η γενικότερη αίσθηση αποδοκιμασίας όλων των κοινοβουλευτικών δυνάμεων, που παρουσιάζεται και από τις απαντήσεις σχετικά με τις εκλογές ,υποδηλώνει το τέλος – τουλάχιστον στις συνειδήσεις των πολιτών- αυτού του χρεοκοπημένου συστήματος.

Το Εθνικό Μέτωπο, κρίνει ότι αυτή η συγκυρία, που δεν γνωρίζουμε την χρονική έκτασή της, ούτε τις πιθανές επιπλοκές της, επιβαλλει την εγρήγορση των εθνικιστών, που παραμένουν αλώβητοι ηθικά και δικαιωμένοι ιδεολογικά και πολιτικά.


Από το Γραφείο Τύπου

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Ελένη Παπαδάκη 1908 – 1944



Μεγάλη ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου. Υπήρξε το πλέον «επώνυμο» θύμα των Δεκεμβριανών.

Η Ελένη Παπαδάκη γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1908 στην Αθήνα από ευκατάστατη οικογένεια. Ο πατέρας της, Νικόλαος Παπαδάκης, ήταν ανώτερος υπάλληλος της Ιονικής Τράπεζας και η μητέρα της Αικατερίνη Κωνσταντινίδη ήταν κόρη του πανεπιστημιακού καθηγητή Στυλιανού Κωνσταντινίδη, με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Η οικογένεια Παπαδάκη είχε και ένα γιo, τον Μιχάλη, δύο χρόνια μικρότερο από την Ελένη.

Έτυχε εξαιρετικής μόρφωσης και από νεαρή ηλικία έτρεφε μεγάλο πάθος για το θέατρο. Αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και παρακολούθησε ως ακροάτρια μαθήματα φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μιλούσε απταίστως τέσσερις γλώσσες (γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά) και τελειοποίησε τα αρχαία ελληνικά της για να μπορεί να διαβάζει τους τραγικούς από το πρωτότυπο. Τη μόρφωσή της συμπλήρωσε με σπουδές φωνητικής μουσικής και πιάνου στο «Ελληνικό Ωδείο» Αθηνών.

Σε ηλικία 17 ετών εμφανίσθηκε επί σκηνής στο Θέατρο Τέχνης του Σπύρου Μελά (25 Ιουνίου 1925), ερμηνεύοντας το ρόλο της Προγονής στο έργο του Λουίτζι Πιραντέλο Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα. Η πρώτη αυτή εμφάνισή της χαιρετίστηκε με ενθουσιώδεις κριτικές. «Η σκηνή απέκτησε μίαν μεγάλην ηθοποιόν» έγραψε στην εφημερίδα Δημοκρατία ο Κωστής Μπαστιάς. Το ίδιο έτος διακρίθηκε και ως Ηρωδιάς στη Σαλώμη του Όσκαρ Γουάιλντ και Ρίλκε βαν Έιντεν στο έργο του Λενορμάν Ο χρόνος είναι όνειρο. 



Το 1926 συμμετείχε στο θίασο Οι Νέοι ως πρωταγωνίστρια σε έργα των Ντ’ Ανούτσιο (Τζοκόντα), Γρηγορίου Ξενόπουλου (Η Αναδυομένη) και άλλων συγγραφέων. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με την Κυβέλη, τη Μαρίκα Κοτοπούλη, τον Αιμίλιο Βεάκη, τον Νίκο Δενδραμή, τον Γιώργο Παππά, τον Περικλή Γαβριηλίδη και διακρίθηκε ιδίως ως:
  • Μαργαρίτα («Κυρία με τις Καμέλιες» του Δουμά)
  • Άννα («Ωραία Νεράιδα» του Λοτάρ)
  • Κάτια Μάσλοβα («Ανάσταση» του Τολστόι)
  • Νόρα («Σπίτι με τις Κούκλες» του Ίψεν)
  • Δούκισσα («Εχθρά» του Νικοντέμι)
  • Ελένη Νικολάγεβνα («Ζήλεια» του Αρτσιμπάτσεφ)
Το 1931 έπαιξε με δικό της θίασο στην Κωνσταντινούπολη, όπου της έγιναν μεγάλες τιμές και γράφτηκαν ενθουσιώδεις κριτικές. Ο Τούρκος συγγραφέας και ποιητής Χαλίτ Φαχρί σε κριτική του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Είδα τότε την Παπαδάκη εμπρός μου ζωντανό σύμβολο μιας ευγενούς τέχνης. Αν και δεν γνωρίζω λέξη ελληνική, ούτε και είχα διαβάσει το έργο στο πρωτότυπο, η φωνή της, οι κινήσεις, η μιμική και οι στάσεις της καλλιτέχνιδας αυτής με τη φλογερή ψυχή, μου μιλούσαν και έρχονταν σε εμένα ως λόγια. Είναι ιδιαιτέρως άξιο εκτίμησης και επαίνου το γεγονός ότι μια καλλιτέχνις τόσο νέα υποδύεται με τόση δύναμη το πρόσωπο μιας ώριμης γυναίκας, μιας μητέρας».
Το 1931 πραγματοποίησε και τη μοναδική της εμφάνιση στον κινηματογράφο. Πρωταγωνίστησε στη βωβή ταινία του Ιωάννη Λούμου Στέλλα Βιολάντη, η ψυχή του πόνου, που βασιζόταν στο διήγημα του Γρηγόριου Ξενόπουλου Στέλλα Βιολάντη. Το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα δεν την ικανοποίησε και αποφάσισε να αφιερωθεί στο θέατρο.
Το 1932 προσελήφθη στο επανασυσταθέν Εθνικό Θέατρο, στο οποίο μέχρι το τέλος της σύντομης ζωής της έπαιξε πρωταγωνιστικούς ρόλους, που άφησαν εποχή. Ξεχώρισε ως:
  • Έλα Ρεντχάιμ («Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν» του Ίψεν, 1933)
  • Δυσδαιμόνα («Οθέλλος» του Σέξπιρ, 1933)
  • Ζελφά («Ιούδας» του Σπύρου Μελά, 1934)
  • Βασίλισσα («Δον Κάρλος» του Σίλερ, 1934)
  • Έρσίλια Ντρέι («Να ντύσουμε τους γυμνούς» του Πιραντέλο, 1935)
  • Μπετίνα Κλάουζεν («Πριν από το ηλιοβασίλεμα» του Χάουπτμαν, 1936)
  • Αγγέλα Παπαστάμου («Πειρασμός» του Ξενόπουλου, 1936)
  • Λαίδη Γουίντερμιρ («Βεντάλια» του Όσκαρ Γουάιλντ, 1937)
  • Μανταλένια («Ψευτοσπουδαίες» του Μολιέρου, 1938)
  • Ναταλία της Οράγγης («Πρίγκηπας του Χόμπουργκ» του Κλάιστ, 1938)
  • Ρεγάνη («Βασιλιάς Λιρ» του Σέξπηρ, 1938)
  • Λαίδη Τσίλτερν («Ιδανικός σύζυγος» του Όσκαρ Γουάιλντ, 1938)
  • Λαίδη Τιζλ («Σχολείο κακογλωσσιάς» του Σέρινταν, 1939)
  • Μαρία («Το Κοντσέρτο» του Χέρμαν Μπαρ, 1939)
  • Δωροθέα («Δωροθέα Άνγγερμαν» του Χάουπτμαν, 1940)
  • Δοούκισσα του Μάλμπορο («Ένα ποτήρι νερό» του Σκριμπ, 1940)
  • Πόρσια («Έμπορος της Βενετίας» του Σέξπιρ,1940)
  • Σελιμένη («Μισάνθρωπος» του Μολιέρου, 1943)
Στην κριτική του για την παράσταση του έργου του Πιραντέλο Να ντύσουμε τους φτωχούς ο Αχιλλέας Κύρου έγραψε: «Τα χειροκροτήματα ανήκον ιδίως εις την δεσποινίδα Παπαδάκη, η οποία απέδειξε προσόντα αληθώς ανωτέρου ηθοποιού». Για τον ίδιο ρόλο ο Θεμιστοκλής Αθανασιάδης-Νόβας σημείωνε: «Αλλά η δόξα της βραδυάς ήταν η δεσποινίς Παπαδάκη. Σ’ αυτή δεν λέω ότι ημπορεί να είναι υπερήφανη. Υπερήφανοι πρέπει να είμαστε ημείς γι’ αυτήν».



Υψηλού επιπέδου ήταν και οι ερμηνείες της σε παραστάσεις αρχαίου δράματος. Ξεχώρισε ως:

Κλυταιμνήστρα («Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, 1936)
Αντιγόνη («Αντιγόνη» του Σοφοκλή. 1940 και 1941)
Ιφιγένεια («Ιφιγένεια Εν Ταύροις» του Ευριπίδη, 1941)
Εκάβη («Εκάβη» του Ευριπίδη, 1943 και 1944).
Στις 30 Δεκεμβρίου του 1943 ο Άγγελος Σικελιανός έγραψε στο Ελεύθερο Βήμα για την Εκάβη της Παπαδάκη, που αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα της καριέρας της: «Η καταπληκτική ερμηνεία της Εκάβης μας σταμάτησε μπρος σε ένα γεγονός, που πολύ ολίγα όμοιά του μπορούμε να απαντήσουμε, όχι μόνο ανάμεσά μας, μα και γενικά στην ιστορία ολόκληρη της ηθοποιίας. Εννοώ το γεγονός αυτό: Να ιδούμε μια μεγάλη καλλιτέχνιδα σαν την Ελένη Παπαδάκη, να υποταχθή, να πειθαρχήση απόλυτα και ολόκληρη στο Λόγο και το Πνεύμα του έργου, με μια τέτοια καθαυτό θρησκευτική ταπείνωση μπροστά στον ποιητή, ώστε μονομιάς -όσο μεγάλη καλλιτέχνιδα κι’ αν ήταν σε πρωτήτερες της επιδόσεις- να μας αποκαλυφθή αναπλασμένη σ’ ένα άλλο ανώτατο επίπεδο δημιουργικής της Αρετής». Η ηθοποιός Έλσα Βεργή έλεγε αργότερα ότι «Η Εκάβη της Παπαδάκη ήταν το σύμβολο μιας ολόκληρης φυλής στο πρόσωπο μιας μάνας».

Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, η Ελένη Παπαδάκη συνελήφθη στο σπίτι του φίλου και συναδέλφου της Δημήτρη Μυράτ στα Πατήσια (21 Δεκεμβρίου 1944) από άνδρες του ΕΛΑΣ, κατόπιν διαταγής του Καπετάν Ορέστη, του 23χρονου αρχηγού της ΟΠΛΑ της περιοχής. Κατηγορήθηκε για φιλογερμανική στάση και ως «φιλενάδα του Ράλλη», δηλαδή του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη. Φήμες που κυκλοφορούσαν στην Αθήνα την ήθελαν να παντρεύεται τον Ράλλη. Η πραγματικότητα ήταν ότι οι οικογένειες Ράλλη και Παπαδάκη συνδέονταν με φιλία από τα προπολεμικά χρόνια και η Ελένη Παπαδάκη είχε μεσολαβήσει στον Ράλλη για την απελευθέρωση αντιστασιακών ή Εβραίων καταζητούμενων. Νωρίτερα και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 1944, η Παπαδάκη είχε διαγραφεί από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), που ελεγχόταν από το ΚΚΕ, για φιλογερμανική στάση.





Τα μεσάνυχτα άρχισε η ανάκριση της Παπαδάκη από τον καπετάν Ορέστη και τις πρώτες πρωινές ώρες της 22ας Δεκεμβρίου του 1944 καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο του ΕΛΑΣ. Αμέσως μετά μεταφέρθηκε μαζί με άλλους μελλοθανάτους στα διυλιστήρια της ΟΥΛΕΝ στο Γαλάτσι, όπου δολοφονήθηκε με δύο σφαίρες στον αυχένα από τον εκτελεστή της ΟΠΛΑ Βλάσση Μακαρώνα. Η διαταγή του Ορέστη ήταν να εκτελεστεί με τσεκούρι, αλλά ο Μακαρώνας μάλλον τη λυπήθηκε και προτίμησε ένα πιο «ανώδυνο» τρόπο.

Η Παπαδάκη παρέμεινε αγνοούμενη για ένα μήνα. Το πτώμα της βρέθηκε στις 26 Ιανουαρίου του 1945, προκαλώντας σοκ στην αθηναϊκή κοινωνία. Η κηδεία ήταν «μεγαλοπρεπεστάτη», σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής, κι έγινε στις 28 Ιανουαρίου στο Άγιο Γεώργιο Καρύτση, παρουσία πλήθους κόσμου. Ο τραγικός θάνατος της Παπαδάκη έθεσε πρόωρα τέρμα σε μια λαμπρή καριέρα και θρηνήθηκε ως εθνική απώλεια. Ο Άγγελος Σικελιανός της αφιέρωσε τους στίχους, εν είδει επιγράμματος:

Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που η λεπίδα του φονιά άστραψε
κι όλος ο θεός της Τραγωδίας εφάνη.
Μνήσθητι Κύριε: για την ώρα που άξαφνα, κ’ οι εννιά αδελφές εσκύψαν
να της βάλουνε των αιώνων το στεφάνι.

Ο επίλογος της δολοφονίας της Ελένης Παπαδάκη γράφτηκε με τη συγγνώμη του γ.γ. του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη, και την εκτέλεση του Ορέστη ως «πράκτορα της Ιντέλιτζενς Σέρβις». Ο Μακαρώνας και η ομάδα του συνελήφθησαν από τις αρχές, καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν.


Πηγή                                                                                                                                            




Ποιες ήταν οι 3 επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου πριν ξεψυχήσει






Ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του.

Αυτές ήταν:

1] Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.
2]Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.
3] Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.

Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

1] Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!
2] Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!
3] Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!




Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ ΜΕΛΩΝ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ





Το Εθνικό Μέτωπο αναπτύσεται και μεγαλώνει.
Οι συνδρομές των μελών μας είναι απαραίτητες παρά ποτέ.
Η εγγραφή στο κίνημα μας είναι 5 ευρώ και η βασική συνδρομή των μελών μας είναι 5 ευρώ/μήνα.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Αρπυίες: Οι αρπάχτρες των ψυχών σύμφωνα με τους Αρχαίους Έλληνες





Χρησιμοποιώντας ο Περσέας την ασπίδα του ως καθρέπτη, για να αποκεφαλίσει την Μέδουσα, μας έρχεται στο νου η παλαιά αντίληψη, σύμφωνα με την οποία κάθε αντικατοπτρισμός είναι ψυχή, την οποία αντικατοπτριζούσα ψυχή μπορεί να κλέψει όποιος νεκρός ή δαίμονας βρισκότανε εκεί κοντά.


Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Οδηγίες προς τους καταναλωτές για τις γιορτινές αγορές τους από την Ένωση Καταναλωτών Ελλάδας






Έναν οδηγό  που απευθύνεται προς τους καταναλωτές και περιέχει χρήσιμες πληροφορίες για το τι πρέπει να προσέχουν στις γιορτινές αγορές τους εξέδωσε η Ένωση Καταναλωτών Ελλάδας.

Υπεργολάβος του Deree το υπουργείο



Απίστευτο, αλλά αληθινό! Αφού οι υπουργοί Παιδείας της τελευταίας δεκαετίας διεκπεραίωσαν ένα θλιβερό έργο ξεχαρβαλώματος, με τη σταδιακή «αναβάθμιση» των διάφορων κολεγίων και την ταυτόχρονη υποβάθμιση της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης, αφού πρόσφατα με μια σκανδαλώδη διαδικασία νομοθέτησαν ώστε να είναι ισοδύναμα τα πτυχία τους με τα πτυχία των δημόσιων Πανεπιστημίων, τώρα δεν διστάζουν να τα διαφημίζουν μέσα στα δημόσια Λύκεια της χώρας.

Βρέθηκαν παραισθησιογόνα σε αρχαία πιθάρια στο Νεκρομαντείο του Αχέροντα





Απανθρακωμένα κουκιά, τα οποία κατανάλωναν οι πιστοί και έφταναν σε έκσταση και μέσα από τις παραισθήσεις «επικοινωνούσαν» με τις ψυχές των νεκρών στο πιο φημισμένο νεκρομαντείο του αρχαίου Ελληνικού κόσμου, αυτό του Αχέροντα στην Πρέβεζα, βρέθηκαν σε μικρά και μεγάλα πιθάρια που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στον αρχαιολογικό χώρο.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Η σφαγή των Αλβανών στην Τριπολιτσά το 1779




Στην Πελοπόννησο μετά το τέλος των επαναστατικών κινημάτων, έμειναν «οι γιοι της λαφυραγώγησης» οι Αλβανοί,  οι οποίοι διέπραξαν φρικαλεότητες και κακουργήματα και εξάντλησαν την μανία τους στους Έλληνες ρημάζοντας τον τόπο για εννιά χρόνια 1770 με 1779 και τέλος αποφάσισαν να μείνουν στην Πελοπόννησο. Αυτή η κατάσταση όμως δεν συνέφερε μήτε στην Πύλη και στην αρχή με προτροπές και απειλές προσπαθούσε να φέρει πειθαρχία, αυτοί όμως ποδοπατούσαν τα θρησκευτικά σύμβολα και τα σουλτανικά φιρμάνια και μάλιστα άρχισαν να παρενοχλούν και τους Τούρκους. Ο Σουλτάνος τώρα πια διέταξε την εξόντωσή τους. Εκτελεστής αυτής της απόφασης ήταν ο φιλέλληνας Χασάν Τζεζαιρλής. Με 30.000 ένοπλους κινήθηκε κατά τους, οι Αλβανοί μόλις έμαθαν τις κινήσεις των Τούρκων έσπευσαν να δηλώσουν «πιστοί υπήκοοι του Σουλτάνου και το μόνο που ζήταγαν ήταν δικαιοσύνη, και εφ όσον τους πλήρωναν τα χρήματα που τους όφειλαν νόμιμα οι Πελοποννήσιοι, αμέσως θα εκκένωναν την χώρα». Ο Σουλτάνος έστειλε ένα νομοδιδάσκαλο να δει τι είδους απαιτήσεις είχαν οι Αλβανοί και ταυτόχρονα ο Χασάν έπλευσε στα νερά της Πελοποννήσου.

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

Κρητικοί τα "ψάλουν" στην Τρόικα: «Πότε θα κάνει ξαστεριά, για να σκοτώσω Γερμανούς και Έλληνες Προδότες»

Σε... κρητική υπόθεση και με σαφή μηνύματα εναντίον της τρόικας και των μνημονίων, εξελίχθηκε η πτήση Βρυξέλλες – Αθήνα το μεσημέρι της Τρίτης, όταν οι 50 Κρητικοί που συνταξίδευαν με μέλη του κλιμακίου της τρόικας, άρχισαν να τραγουδούν το «Πότε θα κάνει ξαστεριά», συνοδεία μάλιστα κρητικής λύρας ενώ τραγούδησαν και το «Κρήτη μου όμορφο νησί».



Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Υποβρύχιο Δελφίν




Το πρώτο μάχιμο υποβρύχιο του ελληνικού στόλου, που διεκδίκησε μια παγκόσμια πρωτιά. Στις 9 Δεκεμβρίου 1912 έγινε το πρώτο υποβρύχιο στην παγκόσμια ναυτική ιστορία που εκτόξευσε τορπίλη κατά εχθρικού πολεμικού πλοίου και συγκεκριμένα του τουρκικού καταδρομικού «Μετζηδιέ» (Medjidieh), στο πλαίσιο του Α' Βαλκανικού Πολέμου. Αν και η βολή ήταν αποτυχημένη, το «Δελφίν» έγραψε ιστορία.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Ο ΗΡΩΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ- Ό αγώνας του Μαβίλη στά Ηπειρωτικά Βουνά






Ό πιό αληθινός, ό πιό γνήσιος πνευματικός άνθρωπος είναι εκείνος,, πού ταυτίζει τό πνεΰμα του μέ τίς πράξεις του, πού συνδυάζει αρμονικά τίς σκέψεις του μέ την ζωή του, πού επε­κτείνει καί πραγματοποιεί τόν εσωτερικό του κόσμο στή γύρω του ζωή. Πρίν νά συλλαβή τίς υπέροχες εμπνεύσεις του ό Αίσχύλος καί νά τίς έκφράση μέ την άφθαστη τέχνη του, είχε ζήσει ό ίδιος τή μεγάλη μάχη του Μαραθώνος. ' Ο Βύρων δέν ΰμνησεν απλώς τήν Ελλάδα καί τόν αγώνα της αγωνίστηκε καί ό Ίδιος γι' αυτήν καί της έπρόσφερεν όλες τίς δυνάμεις του, όλην τήν ϋπαρξίν του καί τέλος καί τήν ίδια τήν ζωή του.

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

Νταβούτογλου ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ. Ολονύκτιες Δράσεις της Νεολαίας μας.






Όπως και τα δύο προηγούμενα χρόνια, έτσι και τώρα. η Νεολαία του Εθνικού Μετώπου πρωτοπόρος στους Εθνικούς Αγώνες, με ολονύκτια δράση μοιράζοντας ενημερωτικά φυλλάδια, στηλίτευσε τον ραγιαδισμό της κυβέρνησης των εντολοδόχων και διατράνωσε την αντίθεσή της για το ξεπούλημα της Πατρίδας που επιχειρείται μεθοδικά καθ' όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης απ' όλα τα κόμματα που καταλαμβάνουν τα βουλευτικά έδρανα.
Η στάση των εθνικιστών περιγράφεται στην επίσημη ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου του Εθνικού Μετώπου.  ΕΔΩ: http://www.ethnikometopo.gr/


Δηλώνουμε την αντίθεση μας για την άφιξη του πρόεδρου της Τουρκίας, Νταβούρτογλου. 
Η  επίσκεψη του στην Αθήνα είναι ακόμα μία κίνηση στα πλαίσια της απαράδεκτης συνδιαλλαγής με την Τουρκία που πλήττει τα εθνικά συμφέροντα.

Η κυβέρνηση των εντολοδόχων του ξένου παράγοντα που παρακολουθεί και ευνοεί την επιχειρηματική διείσδυση της Τουρκίας και την κυριαρχία της υποκουλτούρας των τουρκικών σήριαλ,την ασύδοτη δράση του τουρκικού προξενείου στην Θράκη και την προκλητική απαίτηση για λειτουργία τεμένους στο Βοτανικό και στο Μοναστηράκι,δεν έχει καμία νομιμοποίηση για τέτοιες διαπραγματεύσεις.

Ο Νταβούτογλου,εκφραστής του νεοθωμανικού δόγματος είναι ανεπιθύμητος στην πατρίδα μας.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Η συνεδρίαση του 3ου ανωτάτου συμβουλίου Ελλάδας - Τουρκίας. Ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου.




Η νέα συνεδρίαση του ανωτάτου συμβουλίου για την διευθέτηση των διαφορών μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας, με την παρουσία του πρωθυπουργού της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, συνιστά ένα ακόμα κορυφαίο επεισόδιο στην πορεία των Ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η διαρκής υποχώρηση των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης απέναντι στην Τουρκική προκλητικότητα και η σταδιακή και ολοένα αυξανόμενη Τουρκική διείσδυση στην πατρίδα μας έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον που μοιραία οδηγεί σε νέες περιπέτειες με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Νέο μπαράζ μέτρων




Οι συνεχιζόμενες διαβουλεύσεις κυβέρνησης και τρόικας αποτελούν στην ουσία ένα νέο επί θύραις κακούργημα.

Το εισόδημα και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των λαϊκών οικογενειών πλήττονται βάναυσα για άλλη μια φορά.

Η στοιχειωδώς αξιοπρεπής σύνταξη εκατομμυρίων εργαζομένων μεταβάλλεται σε «άπιαστο όνειρο».

Η τυμπανοκρουόμενη από την κυβέρνηση των εντολοδόχων έξοδος από την κρίση, τα πλεονάσματα, οι επενδύσεις, τα θετικά πρόσημα κι όλα τα ευφάνταστα εφευρήματα  των υποτακτικών που παρουσιάστηκαν σαν θησαυρός, πολύ γρήγορα αποδείχτηκαν… άνθρακας.

Ο Ελεύθερος Κόσμος στις 6 Δεκεμβρίου στα περίπτερα με αφιέρωμα στον «Κόκκινο Δεκέμβρη του ‘44»



Το νέο φύλλο της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ κυκλοφορεί το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου στα περίπτερα όλης της Ελλάδος.
Σε αυτό το φύλλο θα υπάρχει ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα στον «Κόκκινο Δεκέμβρη του ‘44» και τις κομμουνιστικές σφαγές.

Στον «ΕΚ»γράφουν: Κωνσταντίνος Πλεύρης, Δημήτρης Μιχαλόπουλος, Σπύρος Χατζάρας, Νίκος Παπαγεωργίου, Γιάννης Κουριαννίδης, Νίκος Θεοδώρου, Γιάννης Γιαννάκενας, Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, Γιάννης Δράκος, Δημήτρης Παπαγεωργίου, Πέτρος Μυλωνάς. Π. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Γιώργος Πισσαλίδης, Γιώργος Δασκαλάκης, Νίκος Τζιόπας, Γιώργος Δημητρούλιας

Η μαχητική εφημερίδα των Εθνικών Ιδεών, η εφημερίδα που πολεμήθηκε όσο κανένα άλλο μέσο ενημέρωσης στην Ελλάδα συνεχίζει με σταθερή γραμμή απαρέγκλιτα προσανατολισμένη στα Εθνικά Ιδανικά. 

Αποκαλυπτικός, αδέσμευτος και ανυποχώρητος, με σοβαρότητα 
και ήθος ο Ελεύθερος Κόσμος είναι η δική σου φωνή.

ΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΟΥ ΣΤΙΣ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ!





Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Ίων Δραγούμης: "Οι κουρασμένοι κάνουν κοινωνίες εβραϊκές"





"Όσο τα έθνη μεταμορφώνονται σ' απλές κοινωνίες ανθρώπων, τόσο φτωχότερα καταντούν, τόσο δηλαδή λιγότερες απαιτήσεις ανθρώπων κι ορμών μπορούν να ευχαριστήσουν. Και εκείνα τα έθνη φτωχαίνουν και καταντούν κοινωνίες όπου όλοι οι άνθρωποι ισοπεδώνονται μικραίνοντας και γενάμενοι φιλήσυχοι, χωρίς ορμές πολλές και έντονες, χωρίς .....
πλούτη από νιάτα, δίχως τρέλλα και λαχτάρες και καρδιοχτύπια, δίχως τυχοδιωκτική όρεξη, χωρίς λάμψη, χωρίς πολεμική μανία. Οι κουρασμένοι κάνουν κοινωνίες εβραϊκές, με μόνο σκοπό τη γενική αλληλοβοήθεια, οι κουρασμένοι, που μόνο τη ζωούλα τους κοιτάζουν, που αλτρουίζουν μόνο για να υπηρετούν καλλίτερα το μικροσυμφέρον
τους, οι κουρασμένοι, που βαστιούνται απ' τα χέρια σε μια αλληλεγγύη, γιατί φοβούνται να περπατήσουν μοναχοί τους, μην τύχει και κοπιάσουν πάρα πολύ, οι κουρασμένοι που το στρατιωτικό γι' αυτούς είναι βάσανο, γιατί δεν υπηρετεί τη ζωούλα τους, οι κουρασμένοι, που εχθρούς δεν έχουν"



Ίων Δραγούμης